Wetenschap is georganiseerde twijfel. Maar zelfs een goed geolied systeem kent ondergeschoven kindjes. Mári Glas (1968) is socioloog en architect. Bij hem komen de ongeorganiseerde, noodlijdende of zelfs gemarginaliseerde vraagstukken aan bod. Zonder een (vijgen)blad voor de mond te nemen schrijft hij over maatschappelijke ontwikkelingen, openbare ruimte én natuurlijk over de nieuwe kuisheid: dwangmatig blijmoedige peptalk en blind vertrouwen in onbelemmerde economische groei en technocratie.
